AM RT News

اين تنها مي‌تواند از فوايد مخصوص فلات ما باشد که چند هفته است سربازان بي گناه سرزمينمان در اسارت اند و هيچ صدايي از کسي بر نمي‌آيد. ما عادت داريم از سوراخ سوزن رد شويم و از درب دروازه نه ! صداي اعتراض بختياري‌هاي عزيز را شنيدم که در چند روز گذشته؛ از هر ناسزا و پيامک گرفته تا تهديد و ارعاب فروگذار نبودند. سپاس مي‌گويم مردم سرزميني را که آنقدر صبور نبودند و نخواستند صبر پيشه کنند تا ببينند نه کمال تبريري، نه من، و نه هيچ کس ديگري قصد بي احترامي به قومي را نداشته است. اين ساده انگاري در رگ و خون ما جاري ست. ياد آور مي‌شوم فيلم هاي کمال تبريزي را که سال هاست توقيف است. يادآور مي شوم ممنوع الکاري و جريمه ام را براي بازي نکردن در فيلمي که شما دوستش نداشتيد. برادران عزيز بختياري؛ غيرتتان را مي ستايم و به نوبه خود، تنها مي توانم بگويم قصد ما بي احترامي نبوده است. اساساً قهرمان سريال سرزمين کهن يک بختياري ست. اما يک سوال برايم باقي ست: آن روزهايي که براي مردم سرزمينم محکوم به ممنوع الکاري بودم، از اين خيل غيرت و جوانمردي، چرا حتي شاخه  گلي براي تسکين زخمهايم روانه ام نشد؟